Tytułowe „Dwa światy” stanowią kolejny dowód wielkiego dualizmu panującego we współczesnym systemie edukacji. Dwa światy to również dwa odmienne spojrzenia autorek na problematykę edukacyjną, ale jak się okazało posiadające wiele punktów spójnych. Grażyna Szafraniec wniosła przekonanie o konieczności wyposażenia pedagoga w stosowne narzędzia poznania dziecka i sposoby niesienia mu pomocy, jeśli taka konieczność wystąpi. Natomiast Katarzyna Krasoń zawarła w tej publikacji swój kinestetyczny punkt postrzegania wszelkich kontaktów człowieka ze światem. Uważa, że zabawa z ruchem własnego ciała jest sposobem poznania i przekształcenia siebie oraz rzeczywistości wokół.

zabawki dla dzieci kraków, crystal symphony, pościel dziecięca , projekty domów drewnianych, negocjacje handlowe, pozycjonowanie , pisanie prac, noclegi nad morzem